اطلاعات هواپیماها

فوکر 100

هواپیمایی است با اندازه‌ی متوسط و موتور دوقلوی توربوفن که به خاطر هزینه‌های پایین عملیاتی و ظرفیت صد نفره‌اش، بعد از معرفی در اواخر دهه‌ی هشتاد با اقبال عمومی فراوانی مواجه شد. اما پس از تولید رقابتی مدل‌هایی با کیفیت بهتر و امکانات اگر نه بالاتر، که مشابه، فروش آن به قدری کاهش یافت که تولید آن را در سال ۱۹۹۷ متوقف کردند.

 

ایرباس ای 310

شرکت ایرباس در سال ۱۹۸۳ جت دوموتوره‌ی پهن‌پیکر خود را با نام Airbus A310 به دنیا معرفی کرد. این هواپیما که دومین هواپیمای ایرباس محسوب می‌شود، نسبت به مدل قبلی این شرکت (Airbus A300)، کوچک‌تر است و با ظرفیت کم‌تر، هزینه‌ی پرواز پایین‌تری نیز دارد.

 

ایرباس ای 320

خانواده‌ی ایرباس‌های A320، شامل هواپیماهای A318، A319، A320 و A321 است که همگی، جت‌های تک‌راهروئه برای طی مسافت‌های کوتاه و متوسط هستند و ظرفیت حمل مسافرشان تا ۲۲۰ نفر است. این هواپیماها فروش بسیار چشمگیری در سراسر دنیا داشتند و ایرلاین‌های ارزان‌قیمت نیز از آن‌استقبال فراوان کردند؛ طوری که این مدل به عنوان یکی از اصلی‌ترین رقبای بوئینگ ۷۳۷، ۷۱۷، ۷۱۵ و مک‌دانل داگلاس MD80 قرار دارد.

 

ایرباس ای 321

یکی از مدل‌های فرعی خانواده‌ی ایرباس‌های A320 است که در آن، بدنه‌ی هواپیما کشیده‌تر شده و تعداد صندلی مسافران به همین واسطه بیشتر شده. علاوه بر آن، موتور هواپیما هم قوی‌تر است و به خاطر وزن بالاتر، چرخ‌های آن هم قوی‌تر است تا بتوانند این وزن را تحمل کنند.

 

بوینگ 727

هواپیمای سه‌موتوره‌ی شرکت بوئینگ، تک‌راهروئه است و بین ۱۴۹ تا ۱۸۹ مسافر را در خود جای می‌دهد. مدل‌های جدیدتر آن می‌توانند بین ۴۴۰۰ تا ۵۰۰۰ کیلومتر را بدون توقف پرواز کنند. بوئینگ ۷۲۷ بیشتر برای مسیرهای کوتاه یا نیمه‌بلند طراحی شده و توانایی فرود روی باندهای کوتاه‌تر فرودگاه‌های کوچک را هم دارد؛ به همین دلیل برای اتصال شهرهای کوچک‌تر به شهرهای بزرگ، استقبال زیادی از آن شد. این هواپیما سه موتور جت دارد که دوتای آن‌ها، دو طرف قسمت عقب بدنه قرار دارند و موتور سوم، زیر دم هواپیما نصب شده است.

 

بوینگ727-200

هنوز یک سال از ورود بوئینگ ۷۲۷-۱۰۰ به بازار نمی‌گذشت که شرکت سازنده، طراحی یک مدل با ظرفیت بیشتر را مد نظر قرار داد. مهم‌ترین تفاوت این مدل با مدل قبلی، بدنه‌ی کشیده‌تر است که ظرفیت مسافران را تا ۱۸۹ نفر بالا برده؛ اما موتور، ظرفیت مخزن سوخت و بیشینه‌ی وزن برخاست در آن تغییری نکرده.

 

بوینگ737-400

تنها هواپیمای باریک‌پیکر شرکت بوئینگ، تک‌راهروئه است و موتور دوقلو دارد. این مدل، برای مسیرهای کوتاه تا متوسط استفاده می‌شود و ظرفیت حمل مسافر آن هم کم‌تر است. این مدل از خانواده‌ی بوئینگ ۷۳۷، بیشتر با هدف استفاده در ایرلاین‌های چارتری تولید شد. بدنه‌ی این هواپیما کمی کشیده‌تر است و ظرفیت آن تا ۱۷۰ مسافر افزایش یافته.

 

بوینگ 747

هواپیمای تجاری پهن‌پیکر بوئینگ را با لقب‌هایش هم زیاد می‌شناسند: جامبو جت یا ملکه‌ی آسمان‌ها. بوئینگ ۷۴۷ اولین مدل از هواپیماهای پهن‌پیکر است و تولید آن در سال ۱۹۶۸، انقلابی در صنعت هواپیماسازی دنیا به شمار می‌رفت. به کمک همین هواپیما بود که شرکت هما (ایران‌ایر) توانست با برقراری پرواز مستقیم بین تهران و نیویورک در سال ۱۹۷۵، طولانی‌ترین مسیر هوایی بدون توقف دنیا را طی کند.

 

بوینگ 767

خانواده‌ی بوئینگ ۷۶۷ شرکت بوئینگ، مجموعه‌ای است از هواپیماهای متوسط تا بزرگ که مخصوص مسافت‌های طولانی طراحی شده‌اند. این مدل هواپیما، موتور دوقلو دارد و پهن‌پیکر است. بوئینگ ۷۶۷، اولین هواپیمای شرکت بوئینگ است که کابین خلبان آن، مجهز به صفحه نمایش دیجیتال است. از دیگر مشخصات این هواپیما می‌توان به دو موتور توربوفن، دم معمولی و بال‌هایی که برای کاهش دادن کشش ایرودینامیکی طراحی شده‌اند، اشاره کرد.

 

ایرباس ای 300

اولین هواپیمای پهن‌پیکر با موتور دوقلو را شرکت ایرباس در سال ۱۹۷۲ معرفی کرد. این هواپیما مخصوص مسیرهای کوتاه تا متوسط است و ظرفیت ۲۶۶ مسافر در دو کلاس را دارد.

 

ایرباس ای 306

ایرباس A300-600 شباهت زیادی به مدل‌های قبلی B2 و B4 دارد، اما با الگوبرداری از مدل A310 در قسمت عقب بدنه و دم، فضای بیشتری برای مسافران فراهم کرده است. همچنین موتور این مدل از ایرباس هم قوی‌تر است.

 

فوکر 50

فوکر پنجاه، یک مدل از هواپیماهای ملخی شرکت فوکر است که بعد از موفقیت بالا و فروش چشمگیر فوکر F27 در هلند تولید شد.

 

ام دی 80

مجموعه هواپیماهای MD-80 که به اشتباه به آن‌ها بوئینگ گفته می‌شود، هواپیماهایی تک‌راهروئه با موتور دوقلو هستند که برای طی کردن مسافت‌های کوتاه تا متوسط، توسط شرکت مک‌دانل‌داگلاس طراحی شده‌اند. این خانواده، شامل هواپیماهای MD-81، MD-82، MD-83، MD-87 و MD-88 هستند که در دهه‌ی هشتاد میلادی وارد خطوط هوایی دنیا شدند. این مدل‌ها (جز MD-87) تفاوت عمده‌ای جز در قدرت موتور، ظرفیت سوخت و وزن ندارند.

 

ام دی 88

آخرین مدل از سری MD-80، از نظر ظاهر و وزن و مشخصات، فرقی با مدل‌های قبلی این سری ندارد؛ تنها اتاقک خلبان آن به سیستم نمایش الکترونیکی مجهز است.

 

ام دی 90

هواپیمای تجاری مک‌دانل‌داگلاس، موتور دوقلو دارد، تک‌راهروئه است و از آن، برای طی مسافت‌های کوتاه تا متوسط استفاده می‌شود. سری MD-90 با تغییراتی جزئی از جمله قوی‌تر شدن مدل موتور، طول بدنه‌ی بیشتر و در نتیجه ظرفیت مسافر بالاتر از روی سری MD-80 طراحی شده است.

 

یاک 42

یاکولف یاک ۴۲، هواپیمایی سه موتوره برای طی مسافت‌های متوسط است که ظرفیت ۱۰۰ یا ۱۲۰ مسافر را دارد.